Święty Piotr i Paweł filarami Kościoła

212

Są w życiu rzeczy, dla których trzeba poświęcić wiele. Dla życia i zbawienia człowieka warto poświęcić wszystko. Wiedziało o tym wielu świętych Kościoła, także żyjących w bardzo odległych czasach – nawet u początków chrześcijaństwa.  Na dzisiejszej katechezie będziemy poznawać życie ludzi, którzy dla Chrystusa i zbawienia ludzi poświęcili wszystko, nawet własne życie.

W początkach chrześcijaństwa wśród ludzi, którzy przyczynili się do rozwoju Kościoła  i dla Chrystusa poświęcili swoje życia, są dwie szczególne postacie – to Apostołowie Piotr i Paweł. Nazywamy ich  filarami Kościoła. Jako ludzie wierzący powinniśmy poznać ich biografie.

ŚW. PIOTR głową kościoła.

Miał na imię Szymon i pochodził Betsaidy nad jeziorem Genezaret. Mieszkał z rodziną w Kafarnaum i z zawodu był rybakiem. Jezus Chrystus powołał go na swojego ucznia razem z jego bratem Andrzejem. Zmienił mu także imię, mówiąc: „Ty jesteś Piotr [czyli Opoka] i na tej opoce zbuduję Kościół mój (Mt 16, 18). Odtąd Szymon nazywany był Piotrem i stał się głową Kościoła. Był on świadkiem Przemienienia na górze tabor i w imieniu Apostołów wyznał wiarę w to, że Jezus jest Mesjaszem. Choć po aresztowaniu Chrystusa trzykrotnie się Go zaparł, gorzko tego żałował i po zmartwychwstaniu potwierdził miłość do Niego. W dzień zesłania Ducha Świętego jako pierwszy głosił Ewangelię i wzywał do nawrócenia. Napisał dwa listy, które znajdują się w Nowym Testamencie. Jego nauczanie i świadectwo spisał św. Marek w Ewangelii. Z Jerozolimy przeniósł się do Antiochii, potem osiadł w Rzymie. Tam, za panowania cesarza Nerona, poniósł śmierć męczeńską.

ŚW. PAWEŁ apostołem narodów.

Paweł przed nawróceniem na chrześcijaństwo nosił imię Szaweł. Wychowywał się w rodzinie żydowskiej, która posiadała obywatelstwo rzymskie. Pobierał nauki u słynnego Gamaliela. Jako gorliwy wyznawca judaizmu był najpierw prześladowcą chrześcijan. Podczas podróży do Damaszku, dokąd jechał, aby aresztować uczniów Chrystusa, olśniła go światłość z nieba.

„A gdy upadł na ziemię, usłyszał głos, który mówił: „Szawle, Szawle, dlaczego Mnie prześladujesz”? „Kto jesteś, Panie” – powiedział. A On: „Jestem Jezus, którego ty prześladujesz. Wstań i wejdź do miasta, tam ci powiedzą, co masz czynić” (Dz 9, 4-6).

Po tym wydarzeniu Szaweł uwierzył w Chrystusa, przyjął chrzest w Damaszku z rąk Ananiasza i stał się głosicielem ewangelii, głównie w krajach pogańskich. Nazywany jest Apostołem Narodów., choć nie należał do grona Dwunastu Apostołów. Brał udział w Soborze Jerozolimskim. W swoich trzech wielkich podróżach misyjnych niósł Dobrą Nowinę wielu narodom. Pozostawił 13 listów, które znajdują się w kanonie Pisma Świętego Nowego Testamentu. Przypomina w nich naukę Pana Jezusa tym wszystkim, których odwiedził w czasie swych podróży. Zginął śmiercią męczeńską w Rzymie, przez ścięcie mieczem.

Święci Piotr i Paweł w sposób szczególny zasługują na miano Apostołów. Obydwaj, aby nieść Chrystusa ludziom, odbywali podróże misyjne. Św. Paweł z tego względu został nawet nazwany Apostołem Narodów. Przyjrzyjmy się jego podróżom. Obrazuje je mapa zamieszczona w podręczniku.

Podróże św. Pawła, Apostoła Narodów

Każdy z nas, podobnie jak święci Piotr i Paweł, powinien odważnie głosić Jezusa Chrystusa. Spróbujcie się zastanowić w parach, przez jakie zachowania możemy ukazywać innym naszego Pana i Zbawiciela Jezusa Chrystusa.


Notatka

Święci Piotr i Paweł to Apostołowie, którzy w początkach Kościoła byli dla chrześcijan największymi autorytetami. Kierowali powstającym Kościołem i dbali o to, aby nauka Jezusa była wiernie przekazywana wszystkim ludziom. Święty Paweł wyruszył w tym celu w trzy wielkie podróże misyjne. W Piśmie Świętym Nowego Testamentu znajdują się dwa listy św. Piotra i trzynaście listów św. Pawła. Obydwaj Apostołowie zginęli śmiercią męczeńską.

Modlitwa do prywatnego odmówienia.

Męka Bożych Apostołów uświęciła dzień wschodzący;
Piotr i Paweł otrzymali wieniec chwały i zwycięstwa.
Obu mężów połączyła krew przelana bohatersko;
Szli za Bogiem jako wodzem, Chrystus wiarę ich nagrodził.
Najpierw złożył swe świadectwo Piotr Apostoł, za nim Paweł,
Równy chwałą i wybrany, by się stać narzędziem Pana.
Szymon, aby uczcić Boga, zmarł na krzyżu odwróconym,
Wspominając przepowiednię niegdyś daną mu przez Mistrza.
Stąd wyrasta wielkość Rzymu, który gorliwością słynie,
Utwierdzony krwią tak cenną, godność swą z pasterza czerpie.
Tu się mogą spotkać ludzie z mieszkańcami jasnych niebios;
Tu narodów jest stolica, tron nauczyciela świata.
Dziś prosimy, Zbawicielu, abyś raczył nas, niegodnych,
Złączyć w szczęściu wiekuistym z pasterzami Twego ludu. Amen.