Jezus zaprasza nas do swego królestwa

88

Człowiek potrafi wznosić dzieła architektury, które zachwycają nie tylko wielkością, ale i kształtem, zdobieniami. Zanim jednak powstały, potrzeba było lat trudu, myślenia, planów, wydatków, a bardzo często przekonywania wielu ludzi. Trzeba się trochę pomęczyć, aby zbudować dom, a jeszcze więcej wysiłku trzeba włożyć, gdy chce się zbudować jakieś królestwo. Trudu budowania królestwa podjął się Pan Jezus. Obejmuje ono wszystkich ludzi, którzy przez chrzest zostali do niego włączeni. On także przygotowywał ludzi na nadejście tego królestwa. Dzisiaj odpowiemy sobie na pytania: co to jest królestwo Boże? Jaka jest nasza rola w królestwie Bożym?

Ludzie oczekiwali ziemskiego królestwa, a jednak Jezus zapytany przez faryzeuszów, kiedy przyjdzie królestwo Boże, odpowiedział: „Królestwo Boże nie przyjdzie w sposób dostrzegalny (…) Królestwo Boże pośród was jest” (Łk 17, 20-21). Oznacza to, że królestwo Boże jest w sercu każdego dobrego człowieka, w jego myślach, czynach, pragnieniach. Królestwo założone przez Chrystusa rozwija się więc nadal. Tym królestwem jest całe życie Kościoła, do którego każdy z nas poprzez chrzest święty został włączony. W nim powinien się rozwijać, podobnie jak rozwijało się ziarno zboża czy gorczycy w przypowieściach. Żeby pomóc ludziom zrozumieć, czym jest królestwo Boże, Jezus opowiedział wiele przypowieści. Były to porównania zaczerpnięte z życia codziennego. Jezus był dobrym obserwatorem życia i znawcą ludzkich serc, dlatego nauczając, często posługiwał się przypowieściami.

Przeczytajcie, co mówi Jezus o królestwie Bożym w Ewangelii według św. Marka:

„Z królestwem Bożym dzieje się tak, jak gdyby ktoś nasienie wrzucił w ziemię. Czy śpi, czy czuwa, we dnie i w nocy nasienie kiełkuje i rośnie, sam nie wie jak. Ziemia sama z siebie wydaje plon, najpierw źdźbło, potem kłos, a potem pełne ziarno w kłosie. Gdy zaś plon dojrzeje, zaraz zapuszcza sierp, bo pora już na żniwo” (Mk 4, 26-29).

„Królestwo Boże jest jak ziarnko gorczycy; gdy się je wsiewa w ziemię, jest najmniejsze ze wszystkich nasion na ziemi. Lecz wsiane, wyrasta i staje się większe od innych jarzyn; wypuszcza wielkie gałęzie, tak że ptaki powietrzne gnieżdżą się w jego cieniu” (Mk 4, 31-32).

Wysłuchajcie teraz innego fragmentu Ewangelii, tym razem według św. Jana:

Królestwo Boże rozpoczyna swoje panowanie we wnętrzu człowieka, w jego sercu. Człowiek musi się otworzyć na Ewangelię, czyli na słowo Boże głoszone przez Chrystusa. Jezus porównał królestwo Boże do ziarna, które gdy upadnie na ziemię żyzną, wyda obfity plon, oraz do ziarnka gorczycy, które mimo iż jest małe, może wyrosnąć na wielkie drzewo. Człowiek otwarty na działanie Boże dzięki swojej wierze może dokonać wielkich rzeczy dla królestwa Bożego.

Notatka:

W czasie chrztu świętego złączyliśmy się z Jezusem i przyjęliśmy zadania głoszenia królestwa Bożego, a przez udział w sakramentach Eucharystii i pokuty zbliżamy się do lepszego zrozumienia Boga, Jego planów i zamierzeń.