Apostołowie

33

Pan Jezus nazywany był Mistrzem. Wiele osób chciało Go naśladować. Do takich osób na pewno należeli uczniowie Jezusa, którzy chodzili za Nim i słuchali Jego słów. Pewnego dnia Jezus wybrał z grupy uczniów dwunastu, których nazwał apostołami. Posłuchajcie fragmentu Ewangelii:

Jezus był dla Apostołów Mistrzem i Nauczycielem. Mogli uczyć się od Niego i zadawać Mu pytania. Gdy Jezus ich powołał, porzucili swoje zajęcia i zostawili wszystko, aby towarzyszyć Mu w podróżach i słuchać Jego słów. Stali się świadkami licznych cudów Jezusa i Jego przyjaciółmi. Towarzyszyli Mu także w Ogrodzie Oliwnym podczas modlitwy i trwogi konania. Kiedy Jezus został aresztowany, ze strachu uciekli, a po Jego śmierci ukrywali się w Jerozolimie. Zostawili Jezusa samego, chociaż byli Jego najbliższymi przyjaciółmi, zawiedli Go, zdradzili. Jezus jednak nigdy nie przestał być dla nich dobry. Po zmartwychwstaniu przyszedł do zalęknionych Apostołów i powiedział im: „Pokój wam!”, a potem dodał: „Gdy Duch Święty zstąpi na was, otrzymacie Jego moc i będziecie moimi świadkami w Jeruzalem i w całej Judei, i w Samarii, i aż po krańce ziemi” (Dz 1,8).

Apostoł znaczy posłany. Jezus wybrał dwunastu Apostołów, „aby byli razem z Nim, dał im udział w swojej władzy, aby nauczali, odpuszczali grzechy, budowali Kościół i rządzili nim” (KKKK 109).

Apostołowie byli prostymi ludźmi, a Pan powołał ich do rzeczy wielkich. Oni, słysząc wezwanie Jezusa, zostawili wszystko i stali się Jego przyjaciółmi.

My też jesteśmy przyjaciółmi Jezusa, ilekroć słuchamy Jego słów i wypełniamy je w naszym życiu.