Inkwizycja – prawda i mity

290

Inkwizycja, mimo szlachetnych haseł troski o czystość wiary i obyczajów, dopuszczała się wielu nadużyć i zbrodni. Ich ofiarami padali nie tylko wielcy ludzie kultury, ale także późniejsi święci (na przykład Joanna d’Arc). Nic nie może jednak usprawiedliwić przemocy i zabijania człowieka. Dlatego dzieje inkwizycji należą do czarnych kart historii Kościoła. Nie wolno jednak zapominać o szerokim kontekście epoki, w której się dokonywała oraz o jej prawdziwych rozmiarach i rzeczywistej odpowiedzialności Kościoła. Ze względu na zło, jakie w ciągu wieków historii wyrządzili chrześcijanie, Ojciec Święty Jan Paweł II uroczyście prosił wszystkich o przebaczenie.

Szacunek dla ludzi odmiennej kultury, rasy i religii jest obowiązkiem chrześcijanina i wynika z przykazania miłości Boga i bliźniego. Chrystus naucza: „Wszystko, co uczyniliście jednemu z tych braci moich najmniejszych, Mnieście uczynili” (Mt 25, 40) i w ten sposób utożsamia się z każdym człowiekiem. Jeżeli ranisz bliźniego – ranisz Chrystusa i jego Kościół. Inkwizycja nie tylko skrzywdziła wielu ludzi, ale również skrzywdziła Kościół, narażając go na niewiarygodność, pomówienia i negatywny wizerunek w świecie. Pamiętaj, że jesteś odpowiedzialny za Kościół i Twoje zachowanie decyduje o tym, jak jest on oceniany.

Proszę pobrać plik i wypełniony wkleić do zeszytu.