Moje zadania w Kościele

556

Przez chrzest każde dziecko zostaje przyjęte do grona przyjaciół, które go nigdy nie opuści ani za życia, ani po śmierci […] Ten krąg przyjaciół, ta rodzina Boża, do której dziecko teraz zostaje włączone, towarzyszyć mu będzie zawsze, także w dniach cierpienia […], będzie go pocieszać, dodawać mu otuchy i oświecać go.

Benedykt XVI

Kościół stanowią wszyscy wierzący w Chrystusa, ci, którzy są Jego uczniami i przyjęli sakrament chrztu świętego. Głową Kościoła jest sam Chrystus, a ludzie do niego należący tworzą trzy stany. Biskupi, kapłani i diakoni tworzą stan duchowny, zakonnicy tworzą stan zakonny, a inni ludzie – stan świecki. Każda osoba, będąca członkiem Kościoła, powinna go traktować jak własną rodzinę, dbać o wspólne dobro i wzajemnie sobie pomagać. Od tego zaangażowania zależy, jaki jest dzisiaj i jaki w przyszłości będzie Kościół.

Apostolat osób świeckich

Misja kapłańska. Kościół, pełniąc misję kapłańską, prowadzi do uświęcenia człowieka, przede wszystkim przez życie sakramentalne. Szczególną rolę odgrywają w niej kapłani, którzy sprawują sakramenty, zwłaszcza składając Bogu ofiarę Eucharystyczną. Wierni świeccy zaś mają udział w kapłaństwie powszechnym, to znaczy, że także oni wezwani są do złożenia swojego życia Bogu w ofierze i do życia w świętości. W niektórych sytuacjach, np. w niebezpieczeństwie śmierci, mogą udzielić sakramentu chrztu świętego. W obecności kapłana udzielają sobie także sakramentu małżeństwa. Sakrament bierzmowania, który niedługo przyjmiesz, udoskonala kapłaństwo wspólne wiernych (KKK 1305). Sakrament ten w szczególny sposób pomaga składać duchową ofiarę z siebie i z własnego życia.
Misja prorocka (nauczycielska) polega przede wszystkim na głoszeniu światu Ewangelii – Dobrej Nowiny o zbawieniu dokonanym przez Jezusa Chrystusa. Także Ty jesteś wezwany do głoszenia Chrystusa i świadczenia o Nim całym swoim życiem w rodzinie, szkole, parafii i wszędzie tam, gdzie przebywasz.
Misja królewska (pasterska). Nasz Pan Jezus Chrystus mówił o sobie: „Ja jestem dobrym pasterzem i znam owce moje, a moje Mnie znają, podobnie jak Mnie zna Ojciec, a Ja znam Ojca. Życie moje oddaję za owce. Mam także inne owce, które nie są z tej owczarni. I te muszę przyprowadzić, i będą słuchać głosu mego, i nastanie jedna owczarnia i jeden pasterz” (J 10, 14–16). Każdy chrześcijanin jest zobowiązany do naśladowania swojego Mistrza i okazywania miłości, szczególnie ludziom najbardziej potrzebującym. Człowiek wierzący w Chrystusa powinien być wrażliwy na potrzeby innych, nie tylko chrześcijan, ale wszystkich ludzi na świecie. Ta wrażliwość powinna polegać na modlitwie i bezinteresownej pomocy na rzecz potrzebujących.

Kościół Katolicki